| W Ameryce Północnej |
|
W Ameryce Północnej rośnie na bagnach inny gatunek żurawiny, bardzo podobny do naszej, ale rodzący większe owoce, toteż nazwany został żurawiną wielkoowocową. Zaczęto ją uprawiać przeszło 100 lat temu w stanie Massachusetts, niedaleko Bostonu, nad brzegami Atlantyku. Zauważono mianowicie, że najlepiej owocuje niedaleko nadbrzeżnych wydm, gdzie stale zawiewana jest piaskiem. Dlatego oczyszczono i zrównano torfowisko, posypano je warstwą piasku i posadzono na nim żurawinę. Lata dalszych doświadczeń wykazały, że napiaszczanie konieczne jest nie tylko przy zakładaniu nowej plantacji, ale trzeba je stosować-l na starych, owocujących plantacjach, pokrywając je co 2-3 lata nową warstwą, najlepiej gruboziarnistego piasku, 1,0-2,5 cm grubości.
Innym ważnym zabiegiem w uprawie żurawin jest zalewanie całej plantacji wodą. Na zimę zalewamy żurawinisko wodą, aby uchronić rośliny od uszkodzeń, jakie mogłyby się zdarzyć w czasie surowych mrozów. Żurawiny kwitną późną wiosną, w końcu czerwca, gdy miną już przymrozki wiosenne na większości obszarów kraju, ale ponieważ uprawia się je na nisko położonych torfowiskach, gdzie przymrozki występują do końca maja, a nawet i w czerwcu, pąki i kwiaty żurawin mogą być łatwo uszkodzone. .Chroni się je przed przymrozkami właśnie przez zalewanie całej plantacji wodą. GRY ONLINE | frisbee | meble dla dzieci |